,
Car.ir را در تلگرام دنبال کنید


مبنای حقوق و پاداش در صنعت خودرو

۱۱ خرداد ۱۳۹۵
4,138 بازدید
5 دیدگاه
دسته بندی : اخبار اقتصادی
1
2

افشای فیش حقوقی و پاداش‌های دریافتی برخی مدیران ایرانی از جمله خودروسازان، در حالی این روزها خبرساز شده که در سایر کشورها نیز پرداخت حقوق و مزایای کلان، مرسوم است. این ماجرا که ابتدا از بیمه مرکزی کلید خورد، حالا دامنه آن به شرکت‌های خودروساز نیز رسیده و سبب شده ذهنیتی منفی در جامعه نسبت به مدیران ایرانی پیدا شود. از نظر افکار عمومی، عملکرد مدیران کشور در بخش‌های مختلف، چندان قابل دفاع نبوده و پرداخت حقوق و مزایای بالا و همچنین در نظر گرفتن پاداش‌های کلان برای آنها، منصفانه نیست.

این در شرایطی است که مدیران خارجی، حقوق و پاداشی بسیار بیشتر از همتایان ایرانی خود می‌گیرند و کمتر کسی نیز نسبت به این موضوع اعتراض دارد. به‌عنوان مثال، کارلوس گوسن مدیرعامل رنو-نیسان، به تنهایی در سال 2014 بیش از یک میلیارد ین (معادل 8.4 میلیون دلار) از شرکت نیسان حقوق دریافت کرده است. وی در این سال همچنین حدود 2/ 8 میلیون دلار نیز از شرکت رنو دریافتی داشته و با این حساب، مجموع حقوق وی در سال 2014، چیزی نزدیک به 16.6 میلیون دلار بوده است. گوسن البته حدود یک میلیارد ین نیز به‌عنوان پاداش دریافت کرده تا یکی از پردرآمدترین مدیران جهان لقب بگیرد.

از سوی دیگر، مارتین وینترکورن مدیرعامل پیشین فولکس واگن نیز در سال مورد بررسی حدود 16 میلیون یورو درآمد کسب کرده که نزدیک به 14 میلیون یوروی آن حکم پاداش را داشته است. در این شرایط، پرسش اینجاست که چرا مدیران خارجی با چنین حقوق و پاداش کلانی، چندان مورد انتقاد افکار عمومی نیستند، اما در ایران با وجود دریافتی‌های بسیار کمتر، اوضاع کاملا برعکس است. به‌نظر می‌رسد دلیل این تفاوت برخورد را باید در عملکرد مدیران مربوطه جست‌وجو کرد، چه آنکه در دنیا بر اساس عملکرد و اثرگذاری مدیران در میزان تولید، کیفیت کالا و افزایش فروش و جلب رضایت مشتریان، حقوق و پاداش می‌دهند. این در حالی است که در ایران مبنای حقوق و پاداش‌های کلان اغلب مشخص نبوده و حتی در برخی موارد دست مدیران برای تصمیم‌گیری چندان باز نیست تا عملکرد آنها دقیقا مورد ارزیابی قرار گیرد. .

منبع: ایران جیب


دیدگاه ها

مرتب سازی بر اساس
نمایش
  • فرهاد پاسخ

    ۱۲ خرداد ۱۳۹۵
    0
    2
    1-آیا انصافاً می توان تولیدات خودروسازهای خارجی رابا لگن های تولیدی داخلی مقایسه کرد که حقوق برخی مدیرانی که اسم نمی بریم و هیچ آشنایی با کارخودروسازی ندارند را با آنها مقایسه کنیم؟ 2-اگرمعدود مدیرانی چنان درآمدهایی دارند ولی حقوق اکثرمردم در محدوده معینی است.به طور مثال کارگرژاپنی با درامد سه ماهش یک خودروی کرولا می خرد.پس به هیچ وجه نمیتوان درآمدهای خارج را با ایران مقایسه کرد.درایران چه کسی می تواند چنین خودرویی را حتی با 10 یا 20 سال کاربخرد؟ دوستان عزیزچون سایت شما مربوط به خودرو است اینقدرجوگیرنشوید. تا خودروسازی های داخلی بایستی درقالب قراردادهای کارشناسی شده به خودروسازهای خارجی واگذار شده وبرای مدیرانشان پست های دیگری دست و پا کنیم و به بخش خصوصی اجازه نفس کشیدن بدهیم. بدین ترتیب آلودگی هوا کمتر می شود واشتغال بیشتر و مردم هم خودروهای مناسبی با قیمت های به مراتب پایین ترسوار می شوند.و....
  • علی پاسخ

    ۱۱ خرداد ۱۳۹۵
    1
    7
    سلام بابا یه سری هم به فیشهای شرکت نفت مدیران بزنید تمام فیشها محرمانه است
  • mehdi پاسخ

    ۱۱ خرداد ۱۳۹۵
    0
    26
    آخه این چه مطلبیه که گذاشتین ؟ تو ژاپن یا اروپا شرکتها خصوصی هستن و انتخاب مهندس و مدیر بر اساس توانایی و تخصص و شایسته سالاریه . یه صاحب کارخونه دوست داره به مهندسش یا مدیرش بیشترین حقوق رو بده از جیب خودش . نه مثل ایران که شرکت ها دولتی هستن و انتخابهای بر اساس رفیق بازی فامیل بازی و یا زد و بند و پاداش و حقوق میلیاردی از بیت المال
  • fd پاسخ

    ۱۱ خرداد ۱۳۹۵
    0
    31
    مرد حسابی تو اون کشورها هزینه پاداش از سود سهامداران تامین میشه نه در کشور ماکه هزینه را از انحصار زورکی بازار خودرو تامین میکنند
  • حمید پاسخ

    ۱۱ خرداد ۱۳۹۵
    0
    25
    خواهشا ایران رو با کشور های برتر اقتصادی و فناوری مقایسه نکنید.