دنا پلاس

دنا پلاس به‌عنوان دومین تیپ از خانواده دنا، برای اولین‌بار در سال ۱۳۹۵ توسط ایران‌خودرو رونمایی شد. این خودرو را می‌توان یک فیس‌لیفت مینور نسبت به دنا معمولی دانست که با هدف پاسخگویی به نیاز بازار و ایجاد تنوع در سبد محصولات این شرکت عرضه شد.

در واقع ایران‌خودرو با دنا پلاس تلاش کرد بدون تغییرات اساسی در پلتفرم، محصولی به‌روزتر و جذاب‌تر نسبت به دنا معمولی ارائه دهد. این روند در سال ۱۴۰۲ نیز ادامه پیدا کرد و نسخه جدیدی از دنا پلاس با برخی به‌روزرسانی‌ها جایگزین نسخه‌های قبلی شد تا همچنان در بازار رقابتی باقی بماند.

مشخصات فنی دنا پلاس

در ابتدای عرضه، دنا پلاس به پیشرانه آشنای EF7 مجهز شد؛ موتور ۴ سیلندر ۱۶ سوپاپی که سال‌هاست در خانواده سمند و دنا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پیشرانه توان تولید ۱۱۳ اسب‌بخار قدرت و ۱۵۵ نیوتن‌متر گشتاور را دارد و در کنار یک گیربکس ۵ سرعته دستی عرضه می‌شد.

این ترکیب فنی می‌توانست دنا پلاس با وزن نسبتاً بالای حدود ۱۳۱۰ کیلوگرم را در حدود ۱۲ ثانیه از صفر به صد کیلومتر بر ساعت برساند؛ هرچند در شرایط واقعی، این عدد معمولاً چند ثانیه بیشتر ثبت می‌شود. مصرف سوخت ترکیبی نیز حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده و باک ۶۰ لیتری برای آن در نظر گرفته شده است.

مشخصات فنی دنا پلاس EFP

اما از سال ۱۴۰۳، ایران‌خودرو نسخه جدیدی از دنا پلاس دستی را با پیشرانه ارتقاءیافته EF7P یا همان EFP معرفی کرد. این موتور نسبت به نسخه قبلی تغییرات مهمی داشته که از جمله آن‌ها می‌توان به بهره‌گیری از سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها (CVVT) روی هر دو میل‌بادامک اشاره کرد. همچنین دور آرام موتور از ۸۵۰ به ۶۵۰ دور در دقیقه کاهش یافته و اجزای اصلی مانند میل‌لنگ، پیستون، شاتون و سرسیلندر به‌طور کامل بازطراحی شده‌اند.این پیشرانه همچنین استاندارد آلایندگی یورو ۵ را پشتیبانی می‌کند.

 در کنار این موتور، یک گیربکس ۶ سرعته دستی جدید قرار گرفته که نقش مهمی در بهبود تجربه رانندگی دارد.

یکی از مهم‌ترین مزایای این گیربکس، کاهش دور موتور در سرعت‌های بالا است. در نسخه‌های ۵ دنده، در سرعت‌های حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت، دور موتور معمولاً بالای ۳۰۰۰ rpm قرار می‌گیرد که باعث افزایش صدا، مصرف سوخت و در دراز مدت استهلاک موتور می‌شود. اما با اضافه شدن دنده ۶، دور موتور کاهش پیدا کرده و رانندگی در مسیرهای جاده‌ای آرام‌تر و اقتصادی‌تر می‌شود. 

در مجموع، عملکرد دنا پلاس در نسخه EFP نسبت به قبل بهتر شده و آن حس تنبلی و سنگینی نسخه‌های قدیمی تا حد زیادی کاهش یافته، به‌خصوص در رانندگی‌های جاده‌ای.

در بخش سیستم تعلیق، تفاوت خاصی نسبت به قبل دیده نمی‌شود و این خودرو همچنان سواری نسبتاً نرم و قابل قبولی دارد. اگر بخواهیم مقایسه‌ای داشته باشیم، سواری آن منطقی‌تر و راحت‌تر از خانواده ۲۰۶ ارزیابی می‌شود.

سیستم ترمز در محور جلو از نوع دیسکی خنک‌شونده و در محور عقب نیز دیسکی است، هرچند در برخی نسخه‌های ساده‌تر از ترمز عقب کاسه‌ای استفاده شده است. همچنین نسخه EFP به سیستم‌های ایمنی نظیر کنترل پایداری (ESC)، کنترل کشش (TCS)، کمک ترمز (HBA) و کمک حرکت در سربالایی مجهز شده است.

امکانات رفاهی و ایمنی دنا پلاس

در نسخه‌های پایه، دنا پلاس به امکاناتی نظیر دو کیسه هوا (راننده و سرنشین جلو)، تهویه مطبوع اتوماتیک، فرمان هیدرولیکی، کلیدهای کنترلی روی فرمان، تنظیم ارتفاع نور چراغ‌ها از داخل کابین، آینه‌های جانبی برقی و تاشو، مالتی مدیا، سنسور و دوربین دنده عقب، کروز کنترل، نمایشگر دمای محیط و دسترسی به صندوق عقب از داخل کابین مجهز شده است.

صندلی‌ها با روکش پارچه‌ای عرضه می‌شوند و صندلی‌های جلو به‌صورت برقی و ۸ حالته قابل تنظیم هستند.

نکته جالب اینکه نسخه‌های اولیه دنا پلاس در سال‌های ۹۵ و ۹۶ از نظر امکانات کامل‌تر بودند و تجهیزاتی مانند سانروف، جا عینکی و ۴ کیسه هوا (شامل ایربگ‌های جانبی) داشتند؛ اما در سال‌های بعد، برخی از این امکانات توسط ایران‌خودرو حذف شد.

در نسخه جدید دنا پلاس دستی EFP نیز امکاناتی مانند فرمان برقی، مالتی‌مدیا با قابلیت میرورلینک و فرمان دی‌کات به خودرو اضافه شده است.

در مورد رینگ‌ها نیز مانند بسیاری از محصولات ایران‌خودرو، وضعیت یکسان نیست و برخی نسخه‌ها با رینگ آلومینیومی و برخی با رینگ فولادی عرضه شده‌اند.

رقبا و جایگاه دنا پلاس در بازار

دنا پلاس را اگر از زاویه فنی و بازار نگاه کنیم، بیش از آنکه یک محصول رقابتی و رو به جلو باشد، نمونه‌ای از ادامه حیات یک پلتفرم قدیمی با به‌روزرسانی‌های حداقلی است. واقعیت اینجاست که سیاست به‌روزرسانی‌های محدود برای پاس کردن استانداردها، شاید در کوتاه‌مدت به حفظ تولید کمک کند، اما در بلندمدت نمی‌تواند مسیر پیشرفت صنعت خودرو را هموار کند.

پلتفرم دنا که ریشه در پژو ۴۰۵ دارد، عملاً به بیش از سه دهه قبل بازمی‌گردد؛ پلتفرمی که با وجود تمام اصلاحات و فیس‌لیفت‌ها، از نظر مهندسی، ایمنی و ساختار، فاصله قابل توجهی با استانداردهای روز دنیا دارد. اضافه شدن موتور جدید، گیربکس ۶ سرعته یا برخی امکانات رفاهی، هرچند تجربه کاربری را تا حدی بهبود می‌دهد، اما نمی‌تواند ضعف‌های بنیادی چنین پلتفرمی را پوشش دهد.

این روند باعث شده بازار خودرو در ایران تا حد زیادی در یک چرخه تکراری باقی بماند؛ جایی که به‌جای توسعه محصولات جدید با پلتفرم‌های مدرن، همان خودروهای قدیمی با تغییرات جزئی دوباره عرضه می‌شوند. نتیجه چنین رویکردی، محدود شدن حق انتخاب مصرف‌کننده و عقب ماندن صنعت خودرو از جریان جهانی است.

در نهایت، دنا پلاس را باید محصولی دانست که بیشتر برای حفظ سهم بازار و ادامه تولید توسعه یافته تا یک گام واقعی در مسیر پیشرفت. موضوعی که اگر در مقیاس کلان صنعت خودرو ادامه پیدا کند، می‌تواند فاصله بازار ایران با استانداردهای جهانی را بیش از پیش افزایش دهد.

با این حال، اگر از این بحث فاصله بگیریم و بخواهیم رقبای مستقیم این خودرو را در بازار داخلی نام ببریم، می‌توان به تارا V1 پلاس و شاهین G اشاره کرد. هر دو خودرو از نظر فضای کابین، جادارتر از دنا پلاس هستند و تجربه بهتری برای سرنشینان جلو و عقب ارائه می‌دهند. در این میان، شاهین به دلیل استفاده از پیشرانه ۸ سوپاپ قدیمی، از نظر فنی چندان انتخاب ایده‌آلی محسوب نمی‌شود. در نهایت، انتخاب بین این گزینه‌ها بیش از هر چیز به سلیقه و اولویت خریدار بستگی دارد.